Δευτέρα 29 Σεπτεμβρίου 2008

Βολές ΠΑΣΟΚ κατά ΝΔ για το Φράγμα του Βράχου και το Κέντρο υγείας της Μεσοποταμίας

O Γιάννης Μαγκριώτης, πολιτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ για θέματα Δημόσιων Έργων, βρέθηκε στις 25 και στις 26 Αυγούστου στην Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας. Η διήμερη περιοδεία του είχε ως θέμα: «Δημόσιες Υποδομές - Ανάπτυξη Δυτικής Μακεδονίας, Αξιολόγηση του Γ´ και Δ´ ΚΠΣ - Οι προτάσεις του ΠΑΣΟΚ».
Ο Γ. Μαγκριώτης επισκέφθηκε το Φράγμα του Βράχου στο Άργος Ορεστικό, το Κέντρο Υγείας Μεσοποταμίας και στην συνέχεια τα έργα του κάθετου άξονα Σιάτιστας - Κρυσταλλοπηγής. 
Μαζί του ήταν ο Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Καστοριάς, Φίλιππος Πετσάλνικος, ο Βουλευτής Κοζάνης, Αλέξανδρος Αθανασιάδης καθώς και στελέχη της Περιφερειακής Επιτροπής ΠΑΣΟΚ Δυτικής Μακεδονίας και Νομαρχιακής Επιτροπής Καστοριάς, 
Σε δηλώσεις του προς τους δημοσιογράφους, ο Γιάννης Μαγκριώτης, μεταξύ άλλων τόνισε: 
«Ο Νομός Καστοριάς, τα τελευταία χρόνια σπάει όλα τα αρνητικά ρεκόρ στα πεδία της Ανάπτυξης, της Απασχόλησης και του βιοτικού επιπέδου των ανθρώπων του. Με τον Αναπτυξιακό Νόμο που ψήφισε η κυβέρνηση της Ν.Δ. στη Βουλή, σχεδόν εκμηδένισε τις ιδιωτικές επενδύσεις στο Νομό. Με τις μεγάλες καθυστερήσεις στην απορρόφηση των πόρων του Γ´ ΚΠΣ και την δραματική μείωση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ) δεν ξεκίνησε, ούτε ολοκλήρωσε καμία αναπτυξιακή υποδομή. Ο Νομός Καστοριάς, παραμένει σε απομόνωση γιατί δεν έχουν κατασκευαστεί οι κάθετοι άξονες της «Εγνατίας Οδού». 
Ειδικότερα, αναφερόμενος στο Φράγμα του Βράχου στο Άργος Ορεστικό, τόνισε:
«Ένα έργο στρατηγικής σημασίας για την ορθολογική διαχείριση των υδάτινων πόρων του νομού, παραμένει ανολοκλήρωτο. 
Απίστευτο και όμως αληθινό, μέχρι το 2003 το έργο είχε ολοκληρωθεί κατά 90 %. Από το 2004 μέχρι σήμερα δεν έχουν βρεθεί οι πόροι από την κυβέρνηση, για το υπόλοιπο 10% για την ολοκλήρωση του φράγματος. Με μεγάλη καθυστέρηση κατασκευάζεται το αρδευτικό δίκτυο, του οποίου οι πόροι για την μελέτη και την κατασκευή είχαν εξασφαλισθεί από το 2003 και το οποίο είναι απολύτως αναγκαίο για την γεωργική παραγωγή της περιοχής.»
Για το Κέντρο Υγείας Μεσοποταμίας δήλωσε:
«Εδώ έχουμε ακόμη ένα θαύμα της Ν.Δ. Για ένα έργο συνολικής δαπάνης 1 εκ ευρώ περίπου, μέχρι της εκλογές του 2004 είχαν δαπανηθεί 800.000 ευρώ περίπου, με τα οποία ολοκληρώθηκαν όλες οι κτηριακές υποδομές. Η κυβέρνηση της Ν.Δ. δεν βρήκε στα 4,5 χρόνια 100.000 ευρώ και κάτι, για τον εξοπλισμό του Κέντρου Υγείας». 

Σε απάντηση της η Βουλευτής της ΝΔ του νομού Καστοριάς, δήλωσε για το φράγμα του Bράχου ότι:
«οι καθυστερήσεις που σημειώθηκαν στην εκτέλεση των εργασιών από το 2004 και ένθεν οφείλονταν αποκλειστικά στην ανάδοχο εταιρεία κατασκευής του συγκεκριμένου έργου, η οποία λόγω των καθυστερήσεων στις εργασίες που είχε αναλάβει θεωρήθηκε έκπτωτη. Όλο το χρονικό αυτό διάστημα οι πόροι υλοποίησης του έργου ήταν διασφαλισμένοι και ουδεμία ευθύνη έφερε η κυβέρνηση ή οι τοπικοί φορείς. Για την εκτέλεση του εναπομείναντος μέρους του έργου (10%) έπρεπε να ξανά καταρτισθεί η μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων, όπως επίσης να διορθωθούν ή να προβλεφθούν εργασίες που δεν είχαν συμπεριληφθεί στην αρχική μελέτη εκτέλεσης του έργου, με σκοπό να καταστεί λειτουργικό και χρήσιμο για τους παραγωγούς της περιοχής. Για το λόγο αυτό ο προϋπολογισμός του έργου αυξήθηκε από 500.000 ευρώ στα 1.750.000 ευρώ. Με την ολοκλήρωση των παραπάνω διαδικασιών, είχαμε την έγκριση δημοπράτησης και τη διενέργεια του διαγωνισμού. Με τον ανάδοχο εγκατεστημένο και τις εργασίες να εκτελούνται εντατικά, ένα πάγιο αίτημα της τοπικής κοινωνίας ολοκληρώνεται. Χωρίς τα προβλήματα που σημειώθηκαν σε ανάλογα έργα, όπου η χρησιμότητά τους δεν διασφαλίστηκε στο μέγιστο δυνατό βαθμό, υλοποιούμε έργα πνοής που θα βοηθήσουν ακόμη περισσότερο την παραγωγική δραστηριότητα των αγροτών της περιοχής. 
Παράλληλα, όλο αυτό το διάστημα επιχειρήθηκε η αναπροσαρμογή και βελτίωση της μελέτης για το αρδευτικό δίκτυο, αφού η προηγούμενη μελέτη που εκπονήθηκε επί διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ ήταν ελλιπής και προβληματική. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι προβλέπονταν αρδευτική κάλυψη μέχρι τα όρια του οικισμού Κρύα Νερά, ενώ με την αναπροσαρμοσμένη μελέτη η κάλυψη διευρύνθηκε μέχρι τα όρια του δημοτικού διαμερίσματος Άργους Ορεστικού, με σαφή οφέλη για τους παραγώγους ολόκληρης της περιοχής. Για την επίτευξη της μέγιστης δυνατής ωφέλειας του έργου και την εξυπηρέτηση όσο το δυνατόν περισσότερων αγροτών, η νέα μελέτη προέβλεπε προϋπολογισμό ύψους 18.000.000 ευρώ από 7.000.000 ευρώ που όριζε η προηγούμενη. Με τον τρόπο αυτό αποδεικνύεται περίτρανα η βούληση της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας για έμπρακτη υποστήριξη των αγροτών μας.» 
‘Όσον αφορά το Κέντρο υγείας της Μεσοποταμίας, η απάντηση της Κ. Βίβιαν Μπουζάλη ήταν η εξής:
«Μία ακόμη εκκρεμότητα του παρελθόντος επιτέλους διευθετείται. Παρά την κατασκευή του κτιρίου, ουδέποτε είχε προβλεφθεί ο Οργανισμός Λειτουργίας Κέντρου Υγείας στην Μεσοποταμία. Αντιθέτως προβλέπονταν η λειτουργία μόνο Περιφερειακού Ιατρείου. Με συντονισμένες ενέργειες μεταξύ της Βουλευτού, κας Βίβιαν Μπουζάλη και της νέας Διοικητού του Γενικού Νοσοκομείου Καστοριάς, κας Λίνας Μπάγκαβου, ο οργανισμός λειτουργίας Κέντρου Υγείας στην Μεσοποταμία έχει υποβληθεί προς τελική έγκριση στο Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης. 
Παράλληλα, ολοκληρώθηκαν οι διαγωνισμοί για τον εξοπλισμό του Κέντρου Υγείας και έχει τεθεί η πρόταση για το ακτινολογικό εργαστήριο στην 3η Υγειονομική Περιφέρεια Μακεδονίας, ούτως ώστε να χρηματοδοτηθεί από το ΕΣΠΑ. Επιπλέον, εξασφαλίστηκαν δύο συμβάσεις εργασίας νοσηλευτικού προσωπικού για τις ανάγκες του Κέντρου Υγείας και σε συνεργασία με τους Οργανισμούς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης προχωράμε στις τελικές εργασίες διαμόρφωσης του εσωτερικού και περιβάλλοντος χώρου. 
Απόρροια όλων των παραπάνω ενεργειών αποτελεί η έναρξη λειτουργίας του Κέντρου Υγείας Μεσοποταμίας το αμέσως προσεχές διάστημα. Ένα πάγιο αίτημα της τοπικής κοινωνίας της ευρύτερης περιοχής και παρά τα συσσωρευμένα εμπόδια που κληροδότησε το παρελθόν και οι εκπρόσωποί του, βρίσκεται στην τελική ευθεία υλοποίησής του.

ΠΑΝΑΡΓΕΙΑΚΟΣ - μιά ομάδα με κοινωνικό χαρακτήρα



Έναρξη του πρωταθλήματος και η εφημερίδα «Πρωτοσέλιδο», βρέθηκε με τον Βασίλη Παμπουκίδη, υπεύθυνο Δημοσίων Σχέσεων του Παναργειακού για να γίνει γνωστή στο νομό η ιστορία, οι παίχτες αλλά και η προσφορά του συλλόγου στο Δήμο του Άργους Ορεστικού αλλά και στην ευρύτερη περιοχή.
Ο Παναργειακός ιδρύθηκε το 1953. Από τότε ήταν ένας από τους πρωταγωνιστές στα τοπικά πρωταθλήματα. Η ομάδα του Άργους θεωρείται η δεύτερη καλύτερη ομάδα του νομού μετά την ΠΑΕ Καστοριάς. Η αποκορύφωση για την ομάδα, ήρθε την περίοδο 1991-1992 με πρόεδρους τον Καλογιάννη και Πασπάλη, όπου η ομάδα ανέβηκε στην Γ΄ Εθνική κατηγορία. Εκεί παρέμεινε για μία αγωνιστική περίοδο και μετά ξαναέπεσε στην Δ΄ Εθνική, μέχρι και σήμερα όπου έπαιζε σε περιφερειακά πρωταθλήματα.

Η ομάδα πέρσι είχε μια πολύ καλή πορεία με την άνοδο της στη Δ΄Εθνική. Υπήρχαν κάποιες δυσκολίες για να καταφέρει ο Παναργειακός να φτάσει σε αυτή τη θέση;
Σε μία χρονιά όχι τόσο καλή, δηλαδή στη μέση της χρονιάς φύγανε παίχτες για διάφορες υποχρεώσεις εμείς καταφέραμε να φτάσουμε την ομάδα στην Δ΄Εθνική κατηγορία. Σε αυτό το σημείο πρέπει να ευχαριστήσουμε τους παίχτες και τα άτομα της διοίκησης της περσινής περιόδου όπου βοήθησαν την ομάδα να ανέβει Ο κόσμος του Παναργειακού θέλει την ομάδα να παίζει σε μία τέτοια κατηγορία, χωρίς να θέλω να υποτιμήσω τους συλλόγους που βρίσκονται στα περιφερειακά πρωταθλήματα.

Ποιοι είναι οι στόχοι της Διοίκησης για τη φετινή σεζόν;
Τη διοίκηση την ενδιαφέρει αρχικά η ομάδα να είναι υγιής. Οι παίχτες να είναι ικανοποιημένοι με αυτά που τους προσφέρει η ομάδα όχι μόνο αμοιβές αλλά όσον αφορά τις στολές, τις εγκαταστάσεις αλλά και την ιατρική περίθαλψη. Ο στόχος μας δεν είναι να γίνει επαγγελματική η ομάδα και να ανέβει κατηγορία. Στόχος μας είναι να δημιουργήσουμε τις προοπτικές και τις βάσεις ώστε αυτό να γίνει στο μέλλον με διάρκεια. Για φέτος θα είμαστε ικανοποιημένοι με μία αξιοπρεπή εμφάνιση και θέση του Παναργειακού στη Δ΄ κατηγορία. Για αυτό δεν δαπανήσαμε χρήματα για παίχτες καλούς μεγάλης ηλικίας. Προτιμήσαμε να στελεχώνεται η ομάδα με νεαρά άτομα και με γυμναστές όπου είναι ειδικευμένοι στο ποδόσφαιρο.

Πόσο υπολογίζονται οι μισθοί παιχτών- προπονητών στην ομάδα;
Το οικονομικό budget της ομάδας φτάνει τα 60.000€. Ένα ποσό που θεωρείται αρκετά μεγάλο για τη δυναμικότητα της ομάδας. Γιατί η διοίκηση δεν απαρτίζεται από μεγαλοεπιχειρηματίες αλλά από μία «παρέα» όπου η αγάπη για τον Παναργειακό τους έδεσε και τους έκανε να μπουν σε αυτόν το ρόλο, οι οποίοι περισσότεροι είναι δημόσιοι υπάλληλοι. Μία ομάδα που αγωνίζεται στην περιφέρεια έχει αρκετά έξοδα που είναι πολύ δύσκολο να καλυφθούν. Κάποια από αυτά είναι οι μετακινήσεις της ομάδας, τα έξοδα των διαιτητών αλλά και τα πρόστιμα της ΕΠΟ που θα ήθελα να αναφερθώ ιδιαίτερα αφού πιστεύω πως θα έπρεπε να είναι πιο χαλαρά τα πρόστιμα τουλάχιστον στις περιφερειακές ομάδες για να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν και να μη χαθούν με την πάροδο του χρόνου και έτσι σβήσει το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο.

Όλοι οι παίχτες αμείβονται το ίδιο;
Όχι. Οι πιο πολλοί καταφέρνουν να βγάλουν τα έξοδα μετακίνησης για τις προπονήσεις. Βέβαια υπάρχουν και παίχτες που είναι επαγγελματίες όπως ο Καλύβας και ο Φιλίππου ο Χρήστος που παίρνουν ένα ικανοποιητικό ποσό.

Ποιος είναι ο στόχος της Διοίκησης για τις ακαδημίες;
Ο στόχος, ειδικά αυτής της διοίκησης επί προεδρίας Πολυχρονίου, είναι στο απώτερο μέλλον η ομάδα να στελεχώνεται αποκλειστικά από αθλητές του νομού και συγκεκριμένα από παιδιά των ακαδημιών.

Κατά πόσο αυτό είναι εφικτό;
Σίγουρα είναι αρκετά δύσκολο και πολύ δαπανηρό, αφού τα έσοδα για τις ακαδημίες προέρχονται από ένα συμβολικό ποσό των γονέων των αθλητών και στα άλλα έξοδα πρέπει να συμβάλει η δημοτική αρχή.

Είναι όμως διατεθειμένος ο Δήμος να βοηθήσει οικονομικά σε αυτήν την προσπάθεια;
Η διάθεση υπάρχει. Υπάρχει, ύστερα από τη δική μας προτροπή σαν σύλλογο που πιστεύουμε ότι οι ακαδημίες είναι ένας τρόπος να έρθουν οι νέοι κοντά στον αθλητισμό και έτσι να μείνουν μακριά από τα ναρκωτικά και από οποιεσδήποτε άλλες εθιστικές ουσίες.

Όσον αφορά τους χορηγούς, υπάρχουν κάποιοι αυτή τη στιγμή;
Η ομάδα κινείται προς αυτήν την κατεύθυνση. Στην εύρεση χορηγών. Χορηγοί που θα βοηθήσουν την ομάδα αλλά και την ακαδημία. Επίσης, θα στηρίξουν τις υποδομές που λείπουν για την καλή εμφάνιση της ομάδας. Επειδή, δεν ζούμε σε μία κοινωνία που έχει πολλούς μεγάλους επιχειρηματίες στόχος μας είναι οι πολλοί μικροί χορηγοί.

Ο φίλαθλος κόσμος πώς μπορεί να βοηθήσει την ομάδα;
Ο κόσμος μπορεί να στηρίξει την ομάδα με την εμφάνιση του στο γήπεδο και οικονομικά και ψυχολογικά. Επίσης μπορεί να στηρίξει οικονομικά την ομάδα, με την αγορά των καρτών διαρκείας και με την παρουσία του στις εκδηλώσεις του συλλόγου.
Υπάρχει μια προσπάθεια μάρκετινγκ , από την ομάδα αυτήν τη χρονιά.
Αυτή τη χρονιά στοχεύσαμε λίγο παραπάνω στα έσοδα της ομάδας. Υπάρχει και υπεύθυνος μάρκετινγκ, μία κίνηση που ξεκίνησε πέρσι η ομάδα του μπάσκετ του Άργους Ορεστικού και επειδή αναγνωρίσαμε την επιτυχία που είχε μιμηθήκαμε την κίνηση της.
Υπήρχαν σημαντικά πρόσωπα στις διοικήσεις του Παναργειακού όλη αυτήν την περίοδο της λειτουργίας του συλλόγου.

Πιστεύετε ότι πρόσφεραν ότι καλύτερο;
Βεβαίως και σε αυτό το σημείο θα ήθελα να αναφέρω τις ευχαριστίες προς αυτά τα άτομα. Όπως είναι ο Καλτσιάδης, ο Χάσιος, ο Καλογιάννης, ο Πασπάλης, ο Μέλλιος και γενικά άνθρωποι που υπήρχαν και πρόσφεραν στη Διοίκηση του Παναργειακού καθώς και παίχτες της ομάδας. Εδώ θα ήθελα να αναφέρω και τη μεγάλη προσφορά του Βασίλη του Σιάπκα ο οποίος δεν είναι κοντά μας σήμερα, υπάρχει στην καρδιά μας και για αυτό στο τέλος της προηγούμενης σεζόν σε μια σεμνή τελετή που διοργάνωσε η ομάδα του Παναργειακού τιμήθηκε με πλακέτα που δόθηκε στην κόρη του Άννα. Στην ίδια τελετή τιμήθηκαν και οι παλαίμαχοι ποδοσφαιριστές της ομάδας.

Βλέπουμε τον κοινωνικό χαρακτήρα λοιπόν που μπορεί να έχει μια ομάδα. Ο Παναργειακός θα συνεχίσει να έχει αυτόν τον χαρακτήρα;
Φυσικά. Και αυτός είναι ένας από τους στόχους μας σαν σύλλογος. Οπουδήποτε και οποιοσδήποτε έχει ανάγκη ο σύλλογος θα είναι κοντά του. Και αναφέρομαι σε κάποια ιδρύματα που έχει συζητηθεί ήδη η οικονομική και όχι μόνο, προσφορά του Παναργειακού προς αυτά.

Και για τον επίλογο αυτής της συνέντευξης;
Θέλω να ευχαριστήσω, πάρα πολύ την εφημερίδα «Πρωτοσέλιδο» που από το πρώτο τεύχος έδειξε ότι είναι κοντά στον αθλητισμό και έτσι δίνει το βήμα σε ανθρώπους να μιλήσουν για τις τοπικές ομάδες, τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν αλλά και για να γίνουν γνωστές οι επιτυχίες αυτών. <<

Γεγονός η ίδρυση πανεπιστημίου στο νομό μας


Την ίδρυση τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας με έδρα την Καστοριά, ενέκρινε το Συμβούλιο Ανώτατης Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης.
Μετά από τους αγώνες των φορέων, τοπικούς άρχοντες του νομού, έφτασε επιτέλους η στιγμή να δημιουργηθεί στην Καστοριά ένα τμήμα Α.Ε.Ι.
Το Συμβούλιο Ανώτατης Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης, εκτός από την ίδρυση αυτού του τμήματος ενέκρινε την ίδρυση άλλων έξι τμημάτων ΑΕΙ και τμημάτων ΤΕΙ. 
Τα καινούρια τμήματα, είναι τα εξής:
- Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών στο Πανεπιστήμιο Δυτ. Μακεδονίας, με έδρα την Καστοριά.
- Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. 
- Τμήμα Οικονομικής και Διοίκησης Τουρισμού στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, με έδρα τη Χίο. 
- Τμήμα Επιστημών Ενέργειας και Περιβάλλοντος στο Πανεπιστήμιο Στ. Ελλάδος, με έδρα τη Λαμία. 
- Τμήμα Μάρκετινγκ Αγροτικών Προϊόντων στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, με έδρα το Αγρίνιο. 
- Τμήμα Πολιτικών Επιστημών στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, με έδρα την Κομοτηνή. 
- Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, με έδρα την Κομοτηνή.
Όσον αφορά τα νέα τμήματα των ΤΕΙ, εγκρίθηκε η πρόταση του ΤΕΙ Καβάλας για την ίδρυση δύο τμημάτων: Οινολογίας και Τεχνολογίας Ποτών και Βιοτεχνολογίας Τροφίμων και Διατροφής.
Επίσης, εγκρίθηκε η πρόταση του ΤΕΙ Σερρών για την ίδρυση Σχολής Γραφικών Τεχνών και Καλλιτεχνικών Σπουδών με δύο τμήματα: Εσωτερικής Αρχιτεκτονικής, Διακόσμησης και Σχεδιασμού Αντικειμένων και Γραφιστικής.
«Όλοι μαζί ενωμένοι προσπαθήσαμε και τελικά πετύχαμε τον κοινό μας στόχο.» τόνισε η κα. Μπουζάλη. «Προσωπικά, από την πρώτη στιγμή που ανέλαβα τα καθήκοντα της Βουλευτή νομού Καστοριάς, έθεσα την ίδρυση Πανεπιστημιακού Τμήματος στο νομό Καστοριάς ως άμεση προτεραιότητα. Η καθυστέρηση και η κωλυσιεργία που παρατηρήθηκαν όλα τα προηγούμενα έτη δεν άφηναν περιθώρια εφησυχασμού.  
Σε συνεργασία με τους αρμόδιους τοπικούς φορείς, προβήκαμε όλους αυτούς τους μήνες σε συνεχείς επαφές και διαβουλεύσεις με την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, όπως επίσης με τη Διοίκηση του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας. Σήμερα οι προσπάθειές μας αυτές δικαιώνονται.»
Ο νομάρχης Καστοριάς κ. Κωνσταντίνος Λιάντσης, δήλωσε: «H είδηση αυτή αποτελεί προσωπική δικαίωση, των αγώνων όλο αυτό το χρονικό διάστημα για την ίδρυση πανεπιστημιακού τμήματος στην πόλη μας. Όπως είχα δεσμευθεί, η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, όπως έκανε μέχρι τώρα (με τη χρηματοδότηση της μελέτης για να ιδρυθεί το τμήμα, τις πιέσεις και τις συνεχείς επαφές κλπ), θα προβεί σε όλες τις απαραίτητες κινήσεις για να λειτουργήσει το τμήμα το συντομότερο δυνατόν.<<<

Παρασκευή 18 Ιουλίου 2008

Γιατί εκκλησία σήμερα;



Η «θεσμική» παρουσία της Εκκλησίας στον κόσμο εισήλθε ήδη στην τρίτη χιλιετία της. Διαστέλλουμε τη «θεσμική» από την πνευματική, γιατί η δεύτερη ταυτίζεται με την ίδια τη δημιουργία του κόσμου. Γιατί το θέλημα του Θεού να αποκτήσει ο άνθρωπος την ανίκητη από τον θάνατο ζωή, την πραγματική ελευθερία, αποτελεί την αιτία της δημιουργίας του κόσμου. Γι’ αυτό άλλωστε μιλάμε για «κόσμο.» Δηλαδή για κόσμημα, που χαρίστηκε στον άνθρωπο ως δώρο από τον Θεό. Από την καθημερινή εμπειρία γνωρίζουμε ότι το δώρο εκφράζει αγάπη, δηλώνει σχέση εμπιστοσύνης και σεβασμού. Η Εκκλησία λοιπόν είναι ο τρόπος με τον οποίο ο κόσμος αποτελεί χάρισμα αγάπης και έναυσμα για σχέση προσωπική με τον Δημιουργό Θεό.
Αυτό σημαίνει ότι ο κόσμος μπορεί να υπάρξει και χωρίς την Εκκλησία. Χωρίς τον τρόπο που τον καθιστά δώρο, κόσμημα. Είναι κι αυτή η δυνατότητα όμως χαρισμένη από τον Θεό. Με άλλα λόγια, ο Θεός έδωσε τη δυνατότητα στον άνθρωπο να γίνει όμοιός Του και να συμπαρασύρει σ’ αυτή την ομορφιά και την πραγματική ελευθερία ολόκληρο τον κόσμο. Κάτι τέτοιο όμως προϋποθέτει τη συγκατάθεση του ανθρώπου. Αυτό σημαίνει πως ο άνθρωπος διαθέτει πλήρη ελευθερία να επιλέξει μεταξύ της σχέσης του με τον Θεό και της απόρριψής της.
Από τη δημιουργία του κόσμου και εξής αυτό χαρακτηρίζει ουσιαστικά κάθε ανθρώπινο πλάσμα. Ανεξάρτητα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, τις ελεύθερες επιλογές του, τις επιτυχίες και τα λάθη του, το είναι του, ο βαθύτερος εαυτός του κρίνεται από τη χρήση της ελευθερίας του όσο αφορά στο μεγάλο ζήτημα της ύπαρξης, ξεχασμένο ή όχι: την προσωπική σχέση με το κατεξοχήν πρόσωπο τον Θεό.
Ήδη λοιπόν δόθηκε σε αδρές γραμμές η απάντηση στο ερώτημα του τίτλου: η Εκκλησία δεν αποτελεί ένα θρησκευτικό θεσμό, όπου ο άνθρωπος απαλλάσσεται από τις ενοχές του, καταπραΰνει τον πόνο του, αμοίβεται για τα καλά του έργα. Η Εκκλησία αποτελεί εκείνο τον τρόπο ύπαρξης όπου χαρίζεται η πραγματική ζωή, η ελευθερία, η ομορφιά, ο έρωτας. Είναι η σύναξη αυτών που επιλέγουν να αντλούν νόημα από την ανέκφραστη αγάπη του Δημιουργού. Εκείνος επιθυμώντας σφοδρά να ξανααποκτήσει σχέση προσωπική με το δημιούργημά του, δεν έγινε μόνο όμοιος με αυτό, για να σμικρύνει απλώς την απόσταση που τους χώριζε με ευθύνη του ανθρώπου. Έφτασε, λόγω του ανεπανάληπτου έρωτά του, στο σημείο να γευτεί και τελικά να νικήσει και την έσχατη συνέπεια της αρρώστιας του ανθρώπου: τον θάνατο.
Αυτή η αγαπητική «εκμηδένιση» του Θεού για χάρη του ανθρώπου, που ξεκινά με τη δημιουργία του κόσμου και κορυφώνεται με τη Γέννηση του Θεανθρώπου και την Ανάστασή Του, συγκρότησε την ημέρα της Πεντηκοστής την Εκκλησία. Προσανατολίζοντας ο άνθρωπος όλες του τις δυνάμεις στην κατά το δυνατό μίμηση αυτής της ζωής της θυσίας, προσεγγίζει την αληθινή ζωή, που δεν γνωρίζει θάνατο.
Αρκεί μια ουσιαστικότερη και βαθύτερη ματιά στην καθημερινότητα για να πειστούμε ότι η ζωή μαστίζεται από την ασχήμια της εξουσίας μας έναντι του άλλου, από την υποδούλωσή μας στις απαιτήσεις του εαυτού, από τον ανέραστο εγκλωβισμό στις πεποιθήσεις μας, από την αυτοπαράδοσή μας τελικά στον θάνατο. Γι’ αυτό υπάρχει η Εκκλησία. Για να μετάσχουμε σ’ αυτό τον τρόπο ζωής όπου κύριος δεν είναι η ταλαίπωρη αφεντιά μας αλλά ο άλλος. Και πρώτιστα εκείνος ο άλλος, στου οποίου την αγάπη οφείλουμε ακόμα και τη δυνατότητα να τον απορρίψουμε: ο κατεξοχήν άλλος, ο Χριστός.
Πίσω από κάθε αποτυχία, μιζέρια και ασυνεννοησία μεταξύ μας θέλουμε να κρύβεται ο άλλος, ο διπλανός. Του επιβάλλουμε το ρόλο του θύτη για να απεμπλακούμε από την ευθύνη, κι έτσι γεννιέται και τρέφεται η αρρώστια που θα οδηγήσει στον θάνατο. Σ’ αυτό τον τρόπο ζωής όπου ο άλλος ενσαρκώνει όλους τους φόβους μας και καταλήγει εχθρός μας, ο θάνατος δεν είναι μακριά. Είναι ήδη παρών. Αφού καθημερινά σκοτώνουμε στην καρδιά μας τον άλλο, που υποτίθεται πως φταίει για τη δική μας ανεπάρκεια, ο θάνατος υφίσταται και μένει απλώς η τελική πράξη της σωματικής ταφής. Η εξουθένωση του άλλου από τη μανία του εγωισμού μας, εξουθενώνει τελικά εμάς μέχρι θανάτου.
Το φθοροποιό αυτό πάθος όσο και να θέλουμε να το μετριάσουμε ή και να το εξαλείψουμε με την προσωπική μας καλλιέργεια, τα αλτρουιστικά μας αισθήματα, τον εθελοντισμό μας, τα ηθικά μας επιτεύγματα κ.ά., απλώς το καθιστούμε πιο δυνατό. Γιατί όλα αυτά δεν είναι παρά μια ακόμα ανακύκλωση του εαυτού μας, έστω και με αυτό το «φιλάνθρωπο» ή «κοινωνικό» προσωπείο. Πάλι ο εαυτός μας είναι το κέντρο απ’ όπου εκπορεύονται τα πάντα. Και ο εαυτός μας ακόμα και στην πιο ενεργό και κοινωνικοποιημένη του «έκδοση» τον ίδιο αναπαράγει.
Αυτές τις ψευδαισθήσεις που μπορούν κάλλιστα να είναι θρησκευτικές και άθεες θεραπεύει η Εκκλησία. Τόσο η αντίληψη ότι αιτία της κακοδαιμονίας μας είναι ο άλλος, όσο και ότι αυτή θεραπεύεται με την κοινωνική μας ενεργοποίηση και προσφορά, αφήνουν αναπάντητο το ερώτημα για τον βαθύτερο σκοπό της ύπαρξης, που δεν μπορεί να εξαντλείται ούτε και στην πιο ανιδιοτελή του έκφραση. Το ερώτημα για το νόημα της ζωής απαντάται στην προσωπική σχέση. Γιατί η ίδια η ζωή είναι σχέση. Το ζήτημα είναι μέσα από ποια σχέση θα προσδιορίσει ο άνθρωπος τη ζωή του και η απάντηση της Εκκλησίας είναι στη σχέση με τον Χριστό.
Η σχέση αυτή, με την ελεύθερη συγκατάθεση και συνεργασία του ανθρώπου, είναι πιο πραγματική κι από την πιο στενή σχέση με οποιοδήποτε άνθρωπο. Γιατί θεμελιώνεται στο σώμα και το αίμα του Χριστού. Σ’ εκείνο το ίδιο κορμί, σε ολόκληρη την ανθρώπινη φύση Του, που, ενωμένη με τη Θεία, γεννήθηκε, σταυρώθηκε, αναστήθηκε και θα ξανάρθει.
Σ’ αυτή τη βρώση και πόση θεμελιώνεται η Εκκλησία. Η ελεύθερη συγκατάθεση του ανθρώπου σημαίνει την ανάληψη από μέρους του της προσπάθειας να μη χορτάσει με τίποτα από αυτά που προσφέρει ο κόσμος. Σημαίνει να καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια, ώστε η πείνα του να ικανοποιείται μόνο στην αγάπη για τον Θεό, που θυσιάστηκε για χάρη του και στην αγάπη για τον διπλανό, που αποτελεί φανέρωση του Θεού. Όλη η ασκητική παράδοση της Εκκλησίας μας με τη νηστεία, την προσευχή, τη μετάνοια κ.ά. στοχεύουν ακριβώς στην υπαρξιακή πείνα του ανθρώπου. Δεν έχουν σκοπό να μας κάνουν να νιώσουμε ηθικά επιτυχημένοι, χορτασμένοι, αλλά πεινασμένοι για τον Θεό. Να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτά που μας χορταίνουν από τον κόσμο δεν αρκούν για την πραγματική αγάπη. Αφήνουν πολλά αποθέματα ψευδαισθήσεων στον εαυτό που είναι ανάγκη να ξεφορτωθούμε, για ορμήσουμε στο Θεό και τον πλησίον ελαφρύτεροι, συνεπώς και γρηγορότερα και πιο παθιασμένα. Και η μετοχή αυτή στη Θεία Ευχαριστία δεν αποτελεί ηθική επιβράβευση και τέρμα αλλά την αρχή για τη ζωή της θυσιαστικής αγάπης.
Η ζωή αυτή δεν αφορά τόσο στο παρόν όσο στο μέλλον. Αφορά στη Βασιλεία του Θεού που έρχεται και είναι ήδη παρούσα σε κάθε Θεία Λειτουργία. Στη Βασιλεία θα αποκαλυφθεί και θα πραγματοποιηθεί στην πληρότητά του ο σκοπός του κόσμου και του ανθρώπου. Ο Χριστός θα πάψει να αποτελεί μυστήριο και σκάνδαλο για τη «λογική», γιατί τότε θα φανερωθεί η κατεξοχήν λογική, η λογική της αγάπης, που σήμερα είτε είναι ξεχασμένη είτε καταντά συναισθηματισμός. Κάθε προσέγγιση αυτής της αλήθειας αποτελεί για την Εκκλησία πρόγευση του μέλλοντος.
Τα πάντα συνεπώς έχουν για την Εκκλησία άμεση σχέση με την αλήθεια. Η ζωή, η αγάπη, η ελευθερία, η ομορφιά, ο κόσμος, ο χρόνος. Όλα νοηματοδοτούνται από αυτή την αλήθεια, η οποία δεν είναι φιλοσοφική σύλληψη, ιδεολογικό κατασκεύασμα, ενάρετη πράξη. Είναι πρόσωπο. Το πρόσωπο του Χριστού που πεινά και διψά για σχέση με τον καθένα ξεχωριστά. Σχέση που πραγματοποιείται στο ίδιο Του το σώμα, την Εκκλησία. Εκεί όλα μεταμορφώνονται στην πραγματική τους διάσταση, όπως τα θέλει η αιώνια αγάπη του Θεού. Αυτό είναι το γεγονός. Η συνειδητοποίησή του από τον άνθρωπο είναι το ζητούμενο. Από ’δώ αρχίζει η μεγάλη περιπέτεια των ανήσυχων. Εδώ σταματά και η «εγρήγορση» των εφησυχασμένων.
Γι’ αυτό Εκκλησία σήμερα. Γιατί μόλις πάψει η πρόκληση, η απορία, η αγωνία, το πάθος για την αλήθεια, ο άνθρωπος μεταβάλλεται σε περιφερόμενη α-νοησία με άγνωστη αλλά σίγουρη ημερομηνία λήξης.

Ανδρέας Γ. Βιτούλας
Θεολόγος

Έλληνες - Νεοέλληνες


Καφέδες – μπουζούκια - αμάξι αυτή είναι η ιερή Τριάδα των Ελληνόπουλων σήμερα. Δεν τους νοιάζει τίποτα άλλο. Ποιο Μακεδονικό, ποια ροζ σκάνδαλα, ποιο ασφαλιστικό; Ιστορίες για αγρίους είναι αυτά για την νεολαία. Εντάξει δεν λέω νοιάζονται λιγάκι και για την επικαιρότητα. Ποιος θα μας εκπροσωπήσει στην Eurovision, πόσες τουαλέτες έχει το σπίτι της Βανδή, σε ποιον ψυχολόγο πάει το σκυλί του Κωστέτσου και γενικά όλα τα «φλέγοντα» ζητήματα που με τον έναν ή άλλον τρόπο θα μας αλλάξουν την ζωή.
Κύριο μέλημα των νέων δεν είναι να σπουδάσουν για να βρουν μια δουλειά. Με ή χωρίς σπουδές από την μέρα που βγήκαν από την κοιλίτσα της μανούλας τους είναι γεννημένοι για διευθυντές. Και το κακό είναι ότι το πιστεύουν ακράδαντα κιόλας. Κατηγορούν τους αλλοδαπούς και καλά ότι μας παίρνουν τις δουλειές. Μα χριστιανέ μου ο αλλοδαπός πήρε την δουλειά που υποτίμησες εσύ γιατί δεν ταίριαζε στο image σου και γιατί σου φάνηκαν λίγα τα λεφτά! Αν όμως μια πολυεθνική σου έδινε τα ίδια και λιγότερα λεφτά για να γίνεις στέλεχός της, θα το γλεντούσες δέκα μέρες και θα κερνούσες φίλους και συγγενείς για ένα χρόνο.
Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στις προσωπικές σχέσεις. Ο ρατσισμός σε όλο του μεγαλείο. Γεννηθήκαμε όλοι για να πίνουμε μαργαρίτες μόνο με glamour προσωπικότητες. Μου φαίνεται ότι κάποιοι μπερδεύουν τα όνειρα με την πραγματικότητα. Όχι καλό μου, δεν ξέχασε η Paris Hilton να σε καλέσει στο πάρτι της απλώς δεν γνωρίζει καν την ύπαρξή σου. Εσύ που γνωρίζεις όμως την ύπαρξη του συναδέλφου σου (που άκουσον άκουσον δεν φοράει prada) και της ασχημούλας και χοντρούλας φιλενάδας σου γιατί δεν τους κάλεσες στο πάρτι; Δεν ταίριαζαν στο χώρο; Η΄ δεν τους θεώρησες άξιους να διαβούν το κατώφλι του σπιτιού σου;
Αυτός είναι και ένας λόγος που οι περισσότεροι είναι «ελεύθεροι» (μπακούρια με άλλα λόγια). Οι δικαιολογίες του τύπου, θέλω την ανεξαρτησία μου, δεν είμαι έτοιμος-η ακόμα για σοβαρή σχέση και ούτω καθεξής μεταφράζονται ως : δεν βρίσκω μια/ έναν του επιπέδου μου. Όμορφη, έξυπνη, πλούσια, μορφωμένη, ψηλή, αδύνατη, ευαίσθητη, με χιούμορ, με καλή δουλεία δικό της σπίτι και αμάξι, με ένα εξοχικό για το καλοκαίρι (η υπόλοιπη λίστα στο επόμενο τεύχος).
Το άλλο μελανό σημείο είναι που έχουν μετατραπεί, όλα τα είδη πρώτης (πλέον) ανάγκης σε ακριβό και στιλάτο αξεσουάρ. Το κινητό τηλέφωνο έχει καταντήσει πολυμηχάνημα. Μόνο καφέ που δεν ετοιμάζει ακόμα. Και αυτό γιατί δεν έχουν βρει ακόμα πώς να εγκαταστήσουν μέσα το μίξερ που ετοιμάζει το αφρόγαλα για το freddo cappuccino. Οι κατασκευαστές βρήκαν τον τρόπο να μας «ψήνει» ελληνικό πολλά βαρύ και όχι, αλλά απορρίφθηκε γιατί όλοι σνόμπαραν αυτού του είδους τον καφέ. Το τηλέφωνο είναι καθαρά για να επικοινωνούμε με τους άλλους. Οπότε αν είναι να μην το σηκώνεις όταν εκείνο χτυπάει αλύπητα καλύτερα να μην το παίρνεις μαζί σου γιατί αν δεν το’ χεις καταλάβει καταντάς αφόρητα εκνευριστικός. Τα αμάξια που θυμίζουν ντισκοτέκ και τις πανάκριβες τσάντες – βαλίτσες θα τα προσπεράσω.
Από την άλλη για να αποκτήσει κάποιος μικρομεσαίος όλα αυτά τα «απαραίτητα» αξεσουάρ σε περίπτωση που δεν του φτάνουν τα λεφτά, παίρνει δάνειο. Δάνειο για αμάξι, δάνειο για τηλεόραση plasma, δάνειο για διακοπές, δάνειο για τσιχλόφουσκες σχεδιασμένες από τον Dior και πάει δανείζοντας.
Το χειρότερο απ’ όλα όμως είναι ότι από το να βρεις μια γωνίτσα για να πιεις έναν ρημαδοκαφέ μέχρι να διοριστείς στο υπουργείο, χρειάζεσαι μέσον και γνωριμίες. Το να γνωρίζεις προσωπικά τον πρωθυπουργό της Ελλάδας έχει καταντήσει εξίσου σημαντικό με το να γνωρίζεις έναν πορτιέρη σε ένα οποιοδήποτε μαγαζί. Τώρα πως γίνεται όλοι να το κατακρίνουν και όλοι τους να έχουν μπάρμπα στην Κορώνη ο θεός και η ψυχή τους.
Τα παιδιά των λουλουδιών δεν υπάρχουν πια…Σήμερα βρίσκουμε μόνο τα παιδία των θερμοκηπίων…

Κοσμίδου Χρύσα

Free Blog Counter
Poker Blog